دارد ، يك نوع امتياز نژادى محسوب مىشود و ملاحظات جهات خويشاوندى و تبعيض در آن به چشم مىخورد ، و اين موضوع با روح عدالت اجتماعى اسلام و جهانى بودن و همگانى بودن آن ، سازگار نيست . پاسخ كسانى كه چنين فكر مىكنند شرائط و خصوصيات اين حكم اسلامى را كاملا بررسى نكرده‌اند زيرا جواب اين اشكال به طور كامل در اين شرائط نهفته شده است . توضيح اينكه « اولا » نيمى از خمس كه مربوط به سادات و بنى هاشم است منحصرا بايد به نيازمندان آنان داده شود ، آن هم به اندازه احتياجات يك سال ، و نه بيشتر ، بنا بر اين تنها كسانى از آن مىتوانند استفاده كنند كه يا از كار افتاده‌اند ، و بيمارند ، و يا كودك يتيم و يا كسان ديگرى كه به علتى در بنبست از نظر هزينه زندگى قرار دارند . بنا بر اين كسانى كه قادر به كار كردن هستند ، ( بالفعل و يا بالقوة ) مىتوانند در آمدى كه زندگى آنها را بگرداند داشته باشند هرگز نمىتوانند از اين قسمت خمس استفاده كنند و جمله اى كه در ميان بعضى از عوام معروف است كه مىگويند سادات مىتوانند خمس بگيرند ، هر چند ناودان خانه آنها طلا باشد ، گفتار عوامانه اى بيش نيست ، و هيچ گونه پايه اى ندارد . ثانيا : مستمندان و نيازمندان سادات و بنى هاشم حق ندارند چيزى از زكات مصرف كنند ، و بجاى آن مىتوانند تنها از همين قسمت خمس استفاده نمايند ( 1 ) .

--> ( 1 ) محروم بودن بنى هاشم از زكات امرى مسلم است كه در بسيارى از كتب حديث و كتب فقهى آمده است آيا مىتوان باور كرد كه اسلام براى از كار افتاده‌ها و ايتام و محرومان غير بنى هاشم فكرى كرده باشد اما نيازمندان بنى هاشم را بدون هيچگونه تامين رها ساخته باشد ؟